Boeddha

Het woord Boeddha betekent zoiets als 'verlichter'.
Daarmee is die naam niet alleen verbonden met de historische figuur Boeddha,
maar staat het ook voor een principe: in ieder mens is de Boeddha-natuur
aanwezig, die erop wacht ontdekt te worden. Over dit alles en meer hierna.
Eerst iets meer over de historische Boeddha.




Meer dan 2600 jaar geleden werd de Boeddha als Siddharta geboren uit een
voorname Noord-Indiase familie. Hij werd ook Gautama of Shakyamuni genoemd.
Gautama naar een vedische leraar waarvan zijn familie zou afstammen,
Shakyamuni naar zijn stam (Shakyamuni betekent: wijze uit de Shakya-stam).
Voorspellers zeiden, dat hij òf een wereldleider òf verlicht zou worden.
Boeddha groeide in zijn gezin in weelde en geïsoleerd van de wereld op.
Van zaken als ouderdom, verval, dood, lijden, ziekte werd hij afgeschermd.
Zijn opvoeding was er vooral op gericht dat hij een wereldlijke carrière zou maken.
De overlevering vermeldt, dat hij op enkele van zijn uitstapjes buiten
het paleis een oude man, een dode, een zieke en een asceet ontmoette.
Deze ervaringen brachten hem aan het denken over de aard van het leven:
ziekte, ouderdom en dood (de confrontatie met de oude man, de zieke en de dode)
en de mogelijkheid vrij te zijn van kwaad en lijden (de asceet).
Toen hij 29 was besloot Siddharta zich terug te trekken en een zwervend
bestaan te gaan leiden. Hij vastte en onderwierp zijn lichaam aan
allerlei beproevingen. Daardoor werd zijn lichaam zo uitgeput dat hij zich
moet hebben gerealiseerd dat hij zo niet verder zou komen: hij trok zich terug
in meditatie en bereikte toen hij 35 was de verlichting.

Boeddha's leer is op zijn eigen ervaringen gebaseerd:
dat je in dit leven de verlichting kunt bereiken en dat je dat helemaal zelf in de hand hebt.
Een mooi boek over de Boeddha is: 'Siddharta' van Hermann Hesse, niet echt een
wetenschappelijk boek, maar wel een mooi verhaal  dat op mij een grote indruk maakte.